Jest znaną wokalistką warszawskich teatrów, a jej głosem zachwycało się wielu miłośników muzyki, podaje strona warsaw-trend.eu. Mowa o polskiej wokalistce Marii Foltyn. W tym artykule opowiemy więcej o działalności twórczej tej postaci kultury.
Początki
Maria Foltyn urodziła się w 1924 roku w małym polskim mieście Radom. Pochodziła ze zwykłej rodziny. Całe dzieciństwo spędziła w rodzinnym mieście. Tam ukończyła miejscową szkołę, a później Instytut Naukowy Marii Gal. Foltyn śpiewała od najmłodszych lat. W domu organizowała prawdziwe koncerty. Marzyła o tym, by w przyszłości były one prawdziwymi koncertami. Maria chciała podbić światowe sceny.
Po II wojnie światowej, w 1945 roku, Foltyn rozpoczęła naukę śpiewu solowego w Oddziale Instytutu Muzycznego w Gdańsku-Wrzeszczu. Studiowała tam przez trzy lata. W tym okresie Maria ukończyła również Studio Muzyczno-Dramatyczne Ivo Galla.
Okres warszawski
Po ukończeniu studiów Foltyn postanowiła przeprowadzić się do Warszawy. To właśnie tutaj jej kariera zaczęła się dynamicznie rozwijać. W stolicy Polski trafiła pod wokalne skrzydła Ady Sari, która pracowała nad udoskonaleniem jej śpiewu. W tym okresie Maria dostała się również do Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie, gdzie studiowała na wydziale reżyserii.
Foltyn zadebiutowała na scenie teatralnej jeszcze podczas studiów w Gdańsku. To właśnie wtedy Maria wystąpiła w głównej roli na scenie operowej w Operze Śląskiej w Bytomiu. W stolicy Polski została już solistką Opery Warszawskiej. Pracowała tam przez dziesięć lat. Jej pierwszą rolą w tym teatrze była Balladyna.
Repertuar operowy artystki był dość wszechstronny. Oprócz ról z Moniuszki wcieliła się w Halkę, Annę i Hrabinę w Strasznym Dworze, a także znakomicie zaprezentowała się w rolach sopranowych w dziełach Giacomo Pucciniego, Piotra Czajkowskiego, Giuseppe Verdiego i Richarda Wagnera. Występowała również z koncertami w Polsce, wielu krajach europejskich, USA, Kanadzie i na Kubie.
W latach 70-tych XX wieku Maria opuściła scenę operową, a następnie wszystkie swoje występy sceniczne. Po zakończeniu kariery wokalnej podjęła nowe wyzwanie twórcze: reżyserię operową. Foltyn zadebiutowała na tym polu wystawiając Halkę w Hawanie w 1971 roku. Premiera odniosła spory sukces, więc Maria postanowiła na tym nie poprzestawać. Następnie rozpoczęła się seria produkcji polskich oper pod kierunkiem wokalistki. W szczególności były to dzieła Karola Kurpińskiego, Ludomira Różyckiego, Feliksa Nowowiejskiego, Ignacego-Jana Paderewskiego i Romualda Twardowskiego.
Przez całą karierę Maria była zafascynowana twórczością Stanisława Moniuszki. Jako reżyser inscenizowała wszystkie dzieła sceniczne Moniuszki i przystosowała do sceny Śpiewnika domowego. Przez 20 lat była dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu Moniuszkowskiego w Kudowie Zdroju. Pod koniec lat 80. XX wieku Maria postanowiła zaryzykować i stworzyć coś własnego. W efekcie w Warszawie powstało Towarzystwo Miłośników Muzyki Moniuszki. W jego skład weszło wielu wokalistów teatralnych i operowych.
W 1992 roku wokalistka zorganizowała Międzynarodowy Konkurs Wokalny im. Stanisława Moniuszki, którego została dyrektorem. W tym okresie Maria zaczęła być zapraszana do jury znanych konkursów wokalnych, w tym w Rio de Janeiro, Pradze, Pretorii i Caltanisette.
Maria Foltyn przeżyła godne życie, wypełnione różnymi występami, śpiewem i reżyserią. Wniosła znaczący wkład w rozwój polskiej kultury. Jej życie zostało przerwane w 2012 roku w Warszawie.
