Stolica Polski obfitowała w talenty, których nazwiska stały się znane nie tylko w kraju, ale i za granicą. Aktorka K. Jędrusik, która większość swojego życia poświęciła twórczości w Warszawie, była wzorem kobiecości, elegancji i profesjonalizmu. Naprawdę kochała swoją pracę i starała się przekazać publiczności prawdę w najprostszy możliwy sposób. Kalina starała się oddać emocje i uczucia bohaterki, aby widz przeżywał je razem z nią. Aktorka miała wielu fanów i tych, którzy jej nie lubili, ale to nie przeszkodziło jej odnoszeniu sukcesów i pozostawaniu piękną – pisze warsaw-trend.eu.
Najważniejsze fakty z biografii aktorki
Co ciekawe, dokładny rok urodzenia K. Jędrusik nie jest znany – niektóre źródła podają, że aktorka urodziła się 5 lutego 1931 roku, podczas gdy inne twierdzą, że urodziła się w 1930 roku. Przynajmniej nagrobek kobiety mówi, że urodziła się w 1931 roku, więc ta data jest uważana przez większość za prawidłową.
Kalina urodziła się w rodzinie nauczyciela i byłego senatora RP. W 1953 roku dziewczyna ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Aktorską w Krakowie, gdzie studiowała u znanych polskich aktorów, takich jak: Zbigniew Cybulski, Bogumił Kobiela i Leszek Herdegen. Po ukończeniu studiów K. Jędrusik postanowiła rozpocząć karierę w Gdańsku, gdzie zadebiutowała w teatrze „Wybrzeże”. Choć zagrała tam tylko kilka ról, Kalina dała się poznać jako aktorka, która miała wielki talent i umiała panować nad emocjami. W Gdańsku aktorka poznała swojego przyszłego męża, słynnego pisarza Stanisława Dygata.
W 1955 roku para przeniosła się do Warszawy, gdzie kariera Kaliny zaczęła kwitnąć. Występowała w Teatrze Narodowym w latach od 1955 do 1957, później występowała m.in na scenie Teatru Współczesnego, a także zachwyciła publiczność Teatru Komedia i Teatru Polskiego. Mąż aktorki pisał opowiadania, które następnie wykorzystywano do tworzenia scenariuszy do filmów z udziałem Kaliny. Najbardziej znanymi z nich są: “Jezioro Bodeńskie” na podstawie opowiadania “Karnawał” oraz “Jowita” na podstawie opowiadania “Disneyland”.
Stanisław i Kalina nie mieli dzieci, jedyna ciąża kobiety była bardzo trudna i zakończyła się urodzeniem martwego dziecka, a następnie przymusowa interwencja chirurgiczna doprowadziła do tego, że aktorka nie mogła mieć już więcej dzieci. Jednak miłość utalentowanej pary nie zmniejszyła się z powodu braku dzieci, wręcz przeciwnie, S. Dygat i K. Jędrusik zostali uznani za warszawskich „Marilyn Monroe i Arthura Millera”. Wielu badaczy twórczości Kaliny zauważa, że to jej mąż objawił ją duchowo i seksualnie. Para nigdy nie ukrywała swojej pasji i czułości wobec siebie, dawali sobie swobodę, która była ważna dla kreatywnych osobowości, ale pozostali sobie wierni. Po śmierci S. Dygata aktorka nigdy więcej nie wyszła za mąż.
Cechy twórczości aktorki i jej najważniejsze role
K. Jędrusik największą popularność nie przyniósł teatr, ale telewizja. Jej debiut w Teatrze Telewizji, kiedy zagrała Kleopatrę w „Cezarze i Kleopatrze”, przyniósł kobiecie wielki sukces. Krytycy warszawskiego magazynu “Przekrój” opisywali ją jako blondynkę z łatwowiernym zdziwieniem w wielkich oczach, która śmieje się z męskiego podziwu dla niej.
Kalina dała się poznać jako utalentowana aktorka w adaptacji “Śniadania u Tiffany’ego”, którą dobrze ocenił nawet sam Truman Capote. Przedstawienie nosiło tytuł „Sceny z życia Holly Golightly” i Kalina zaśpiewała w nim wspaniałą balladę na melodię K. Komedy. Swoją drogą, Holly Golightly ze „Śniadania u Tiffany’ego” była ulubioną postacią Kaliny Jędrusik.
K. Jędrusik stała się prawdziwą gwiazdą Warszawy po występach w „Kabarecie Starszych Panów”.
Pamięć o K. Jędrusik została zachowana na zawsze w filmach Jana Sosińskiego “Kalina” i Tadeusza Pawłowicza „Nie odchodź” – w tym ostatnim obraz aktorki składa się ze wspomnień najbliższych jej osób.
K. Jędrusik zmarła 7 sierpnia 1991 roku w Warszawie i została pochowana na słynnym stołecznym cmentarzu Stare Powązki.
