Warszawa to nie tylko stolica Polski, ale także miasto, które może pochwalić się statusem kinowej i kulturalnej stolicy kraju. Tak więc w tym mieście narodziło się polskie kino, urodziło się wielu utalentowanych aktorów i reżyserów, którzy dali światu naprawdę wyjątkowe kino, mówi strona warsaw-trend.
Lubisz oglądać polskie kino? Łap listę najfajniejszych filmów nakręconych w Warszawie.
„Avalon” (2001)
Zacznijmy naszą recenzję kin, które zostały nakręcone w Warszawie, od dość znanego i popularnego filmu „Avalon”, który ukazał się w 2001 roku. Ogólnie rzecz biorąc, nasz czytelnik może mieć pytania dotyczące tego, czy jest to polskie kino, ponieważ zostało ono nakręcone przez popularnego japońskiego reżysera Mamoru Oshiiego. Spieszymy się jednak zaspokoić zainteresowanie – pomimo tego, że film jest uważany za japoński science-fiction, został nakręcony właśnie w polskiej Warszawie.
Film opowiada o wydarzeniach w najbliższej przyszłości. W tym czasie wielu młodych osób próbuje walczyć z frustracją, szukając własnych złudzeń w nielegalnej wojskowej grze sieciowej. Sztucznie stworzona gra wciąga bohaterów filmu i uzależnia ich.
Wszystko wydaje się normalne, jednak gra jest w rzeczywistości bardzo niebezpieczna. W pewnym momencie gracz może całkowicie stracić rozum i zapaść w śpiączkę.
Nie powiemy naszemu czytelnikowi o całej fabule filmu -zostawimy coś dla intrygi i zainteresowania przeglądaniem, ale powiemy, dlaczego film nosi taką nazwę. Avalon to nie tylko wymyślona nazwa filmu, to nazwa legendarnej wyspy, na której zmarłe dusze bohaterów znalazły spokój.
Film zdobył wiele nagród i otrzymał zasłużoną ocenę od widzów. Tak więc w szczególności film otrzymał nagrodę katalońskiego Międzynarodowego Festiwalu Filmowego za najlepsze zdjęcia, nagrodę za najlepszy film roku 2002 i inne.
„Ogniem i mieczem” (1999)
Kolejnym filmem wartym obejrzenia i nakręconym w Warszawie jest film „Ogniem i mieczem”, polski dramat historyczny znanego reżysera Jerzego Hoffmana. Podstawą filmy była powieść o tym samym tytule autorstwa Henryka Sienkiewicza. Nawiasem mówiąc, równolegle kręcono miniserial oparty na tej samej powieści, który wkrótce pojawił się również na ekranach telewizyjnych.
Taśma opowiada o wydarzeniach historycznych, które mają miejsce na ziemiach ukraińskich. Wszystko zaczyna się od powrotu ambasadora księcia Jeremi Wiśniowieckiego z misji na Krymie. Równolegle Hetman Bohdan Chmielnicki organizuje na Siczy wielkie powstanie kozackie przy wsparciu Tatarów. Ten bunt próbuje stłumić Jeremi Wiśniowiecki. Równolegle rozwijają się również linie miłosne.
Ten film zainteresuje miłośników historii i wszystkich, którzy lubią okres walki narodowowyzwoleńczej na Ukrainie. Film oddaje nie tylko opisane w niej fakty historyczne, ale także grę aktorską – wystąpili tu legendarni Bohdan Stupka, Michał Żebrowski, Rusłana Pysanka i Andrzej Teodor Seweryn.
Chociaż krytycy filmowi znaleźli w filmie sporo historycznych niespójności i nieścisłości, zdobył on sporo nagród i nominacji. Poza tym film ten jest jednym z najchętniej oglądanych polskich filmów po 1989 roku.
„Pianista” (2002)
Rok 2002 okazał się na tyle owocny dla rozwoju polskiej kinematografii. W tym czasie ukazuje się legendarna taśma filmowa „Pianista” – film wybitnego polskiego reżysera Romana Polańskiego, oparty na prawdziwych wydarzeniach.
Film opowiada historię pewnego muzyka z Warszawy, który wraz z rodziną prowadził beztroskie życie i planował przyszłość, aż do wybuchu strasznej II wojny światowej i masowej eksterminacji wszystkich Żydów.
Wraz z rodziną i innymi przedstawicielami narodu żydowskiego został wysłany do getta, jednak cudem udało mu się uciec i uratować sobie życie. Kilka następnych lat bohater spędza ukrywając się przed prześladowaniami niemieckich żołnierzy i obserwując, jak Warszawa żyje z okna, z boku. Cały czas jest wspierany i wspomagany przez troskliwych Polaków, o ile było to możliwe w Warszawie. Jednak później Polacy, którzy do tej pory narażali się na niebezpieczeństwo złapania przez Niemców, zostawiają bohatera samego, a życie skazuje go na śmierć głodową. Jednak cudem zostaje uratowany przez niemieckiego oficera, który przypadkowo natknął się na pianistę wśród zrujnowanego opuszczonego domu.
Film „Pianista” jest zdecydowanie rekomendacją naszej redakcji do obejrzenia. Film będzie trudny do obejrzenia dla wrażliwego widza, jednak dość dokładnie oddaje życie Warszawy w latach II wojny światowej i nieludzką atmosferę przetrwania Żydów w takich warunkach. Film otrzymał wysoką nagrodę od widzów i krytyków – w 2002 roku taśma filmowa zdobyła Złotą Palmę na Festiwalu Filmowym w Cannes – jedną z najbardziej prestiżowych nagród filmowych. Otrzymał także siedem Cezarów i dwa Złote Globy.
Serial „Ekstradycja” (1995-1999)
Oglądamy film nakręcony w Warszawie. W kolei – serial sensacyjny „Ekstradycja”, polski serial akcji w reżyserii Wojciecha Wójcika.
Pomysł na serial należy do Witolda Horwatha – autora popularnego kryminału „Święte wilki”. Pomysł realizacji książki w kinie nigdy tak i nie został zrealizowany, ale udało się wspólnie z wyżej wymienionym reżyserem zrobić nieco więcej – napisać fascynujący scenariusz do pełnego akcji serialu kryminalnego o tym, jaka była polska rzeczywistość na początku lat dziewięćdziesiątych.
Początkowo film trafił na wideo i od razu zyskał znaczną przychylność widzów. W sumie nakręcono trzy sezony (od 1995 do 1999). W różnych odcinkach serialu wystąpili popularni polscy aktorzy teatralni i filmowi Janusz Gajos, Barbara Brylska, Beata Tyszkiewicz i inne gwiazdy.
Fabuła opowiada o komisarzu policji, który prowadził aktywną walkę z gangami i mafią narkotykową, borykając się z problemami w pracy i problemami w życiu osobistym. Serial przyciągnie widza, który uwielbia kryminały.
Serial spodobał się widzom i w 1998 roku zdobył tytuł „Najlepszego serialu” (nagroda czytelników magazynu „Telekamera”).
„1920 Bitwa Warszawska” (2011)
Na koniec opowiemy o filmie „1920 Bitwa Warszawska” – polski film wojenny i historyczny zrealizowany w 2011 roku przez znanego reżysera Jerzego Hoffmana. Wydarzenia rozgrywają się w wojnie polsko-radzieckiej w 1920 roku, kiedy radziecka armia bolszewicka została pokonana pod Warszawą. W ten sposób udało się obronić niepodległość Polski.
Taśma filmowa zaczyna się od ślubu polskiego poety i ułana, a tymczasem Włodzimierz Lenin wraz z bolszewikami decydują o inwazji na Polskę, Niemcy i Francję, aby szerzyć rewolucję proletariacką w innych krajach.
Następnie wojska polskie wkraczają do Kijowa. Równolegle rozwija się linia miłosna, która dodaje widzowi uczuć i emocjonalności. Nie opowiadamy czytelnikowi całej fabuły filmu, powiedzmy tylko, że ten film jest uważany za pierwszą polską taśmę filmową nakręconą w technologii 3D.
Film został przyjęty przez widzów i krytyków w dość mieszany sposób. Niektórzy uważają, że film jest „miszmaszem” – zbiorem niektórych fragmentów historycznych, a bohaterowie nie są wystarczająco emocjonalni i nie wypracowali do końca aktorstwa. Jeszcze inna część widzów z aprobatą wypowiada się na temat filmu, twierdząc, że wzbudza ona jedynie podziw.
