Historie życia wielu warszawskich artystów są fascynujące, niepowtarzalne i trudne. K. Kieślowski to jeden z legendarnych reżyserów polskiego przemysłu filmowego, który był nominowany do Oscara i stworzył słynne cykle filmowe „Trzy kolory” i „Dekalog”. Krzysztof od najmłodszych lat miał szczególne twórcze spojrzenie na życie, co w przyszłości pozwoliło mu tworzyć dzieła nagradzane na najbardziej prestiżowych festiwalach w Cannes, Wenecji, Hong Kongu, Nowym Jorku, Chicago – podaje warsaw-trend.eu.
Wczesny okres życia, wykształcenie i początki kariery Kieślowskiego
K. Kieślowski urodził się w Warszawie 27 czerwca 1941 roku. Dorastał podróżując z ojcem inżynierem po małych polskich miasteczkach. Podczas tych wyjazdów Krzysztof obserwował codzienne życie ludzi z klasy robotniczej, co później wpłynęło na jego twórczość.
W wieku 16 lat przyszły reżyser zaczął uczęszczać na krótkie kursy strażackie, które porzucił po 3 miesiącach. W 1957 roku Krzysztof bez celu wstąpił do Państwowego Liceum Techniki Teatralnej w Warszawie, bo miał tam koneksje. Ukończył tę placówkę w 1962 roku, po czym podjął pracę w Teatrze Współczesnym w Warszawie. Jednak nie był w nim reżyserem, a jedynie projektantem kostiumów dla znanych gwiazd polskiej sceny: Tadeusza Łomnickiego, Aleksandra Bardiniego i Zbigniewa Zapasiewicza.
W 1968 roku K. Kieślowski ukończył Państwową Wyższą Szkołę Filmową w Łodzi. Ciekawostką jest, że dwukrotnie był stamtąd wydalany i aby uniknąć służby w wojsku, został studentem Wydziału Nauk Filologicznych. Zainteresowanie artysty teatrem zniknęło wkrótce po ukończeniu studiów, wtedy zaczął kręcić filmy dokumentalne.
W swoich pierwszych dokumentach K. Kieślowski skupiał się na codziennym życiu mieszkańców stolicy, robotników i żołnierzy. Niektóre z jego prac wywoływały konflikty z władzą, gdyż ukazywały przyczyny strajków robotniczych w przedsiębiorstwach państwowych. Z tego powodu pierwsze filmy K. Kieślowskiego pojawiały się na ekranach znacznie skrócone. Żeby uniknąć cięcia swoich dzieł, reżyser porzucił pomysł tworzenia kina, które pokazywałoby “prawdziwe życie”.
Dalszy rozwój kariery
W 1985 roku reżyser zaczął pisać scenariusze wspólnie ze słynnym warszawskim prawnikiem Krzysztofem Piesiewiczem. Owocem tej współpracy były filmy: „Bez końca”, „Krótki film o zabijaniu” i „Krótki film o miłości” z cyklu „Dekalog”, które przyniosły reżyserowi światową sławę.
Wiele osób pamięta K. Kieślowskiego jako autora filmów fabularnych, choć dużą część swojego życia poświęcił filmom z gatunku dokumentów. Mistrz kinematografii nie bał się być w czymś pierwszy, zadawać niewygodne pytania i torować drogę początkującym reżyserom. Koledzy zapamiętali go jako osobę kochającą wolność i odważnego artystę.
Po wyjściu trylogii filmowej “Trzy kolory” w 1994 roku K. Kieślowski zadeklarował, że nie będzie już kręcił filmów i w ostatnich miesiącach życia wraz z prawnikiem Piesiewiczem przygotowywał scenariusz do trylogii “Niebo, Czyściec oraz Piekło”.
W latach 1978-1981 K. Kieślowski był wiceprezesem Stowarzyszenia Autorów Zdjęć Filmowych Polski, a ponadto zajmował się działalnością dydaktyczną na uniwersytetach w Berlinie Zachodnim, Helsinkach, Łodzi, Katowicach i Szwajcarii.
K. Kieślowski od wielu lat jest uznawany za najbardziej wpływowego reżysera, który działał w Europie, jego twórczość jest studiowana na polskich uczelniach w klasach filmowych. W 1993 roku Danuta Stok wydała książkę „Krzysztof Kieślowski, o sobie”, którą oparła na informacjach pozyskanych z wywiadów z reżyserem.
Artysta zmarł w Warszawie 13 marca 1996 roku podczas operacji serca. Wówczas legendarny reżyser miał zaledwie 54 lata.
